یکی از شاخه های رواندرمانی است که با هدف بهبود ارتباط، حل تعارضات، و تقویت رابطه بین زوجین انجام میشود. این فرآیند توسط یک درمانگر آموزشدیده و مجرب هدایت میشود که به زوجین کمک میکند تا مشکلات خود را درک کنند، مهارتهای ارتباطی مؤثر بیاموزند، و راهحلهایی برای چالشهای رابطه خود پیدا کنند. در ادامه به جنبههای کلیدی زوجدرمانی اشاره میکنیم:
درمان متمرکز بر هیجان (EFT): تمرکز بر بهبود دلبستگی عاطفی و کاهش تنشها از طریق بیان احساسات عمیق.
روش گاتمن (Gottman Method): بر پایه تحقیقات علمی، شناسایی “چهار سوارکار رابطه” (انتقاد، تحقیر، دفاعیبودن، و سنگاندازی) و جایگزینی آنها با رفتارهای مثبت.
شناختدرمانی-رفتاری (CBCT): تغییر افکار و باورهای ناسالم درباره رابطه و جایگزینی رفتارهای سازنده.
رویکرد سیستمی: بررسی رابطه بهعنوان یک سیستم متقابل که تحت تأثیر خانوادهها، فرهنگ، و تجربیات گذشته است.
مشکلات ارتباطی (سوءتفاهم، عدم درک متقابل).
تعارضات مداوم (مثلاً بر سر مسائل مالی، تربیت فرزندان، یا تقسیم مسئولیتها).
خیانت یا شکست عاطفی
کاهش صمیمیت و احساس فاصله عاطفی
آمادهسازی برای ازدواج (پیش از تشکیل خانواده).
مدیریت بحرانها (مانند بیماری، بیکاری، یا مهاجرت).
نویسنده : عسل فقیهی شجاعی